ออกแบบเกมภาค 7

เมื่อเราได้กลุ่มมหาอำนาจซึ่งสร้างConnection ร่วมกันจนครอบคลุมทั้งโลกแล้วจากตอนนี้เราจึงเริ่มมองเห็นโปรเจค"One Peace World" เป็นรูปเป็นร่างซะที เกมต่อมาชื่อว่า"Educated World"
Player
นักวิชาการจากทั่วโลก
Objective
การรวบรวมตำราและรูปแบบการเรียนรู้จากทั่วโลกเพื่อสร้างมาตรฐานเดียวกันเพื่อนำไปประยุกต์ใช้กับการเรียนการสอนทั่วโลก
Rule
นักวิชาการเลือกประเทศที่มีรูปแบบการศึกษาสมัยใหม่และสมัยเก่าอย่างละ 1 ประเทศรวม 2 ประเทศเพื่อนำมาวิเคราะห์หาความเป็นไปได้ที่จะผสมผสานจุดเด่นของทั้งสองระบบการศึกษาเข้าด้วยกัน ซึ่งแน่นอนว่าทำได้ยากยิ่งหากนักวิชาการคนใดทำได้สำเร็จและได้รับการยอมรับจากนักวิชาการทั่วโลกว่าทฤษฎีใหม่นี้มีความเป็นไปได้ในการนำมาพัฒนาให้สามารถใช้ได้จริงจะได้รับการคัดเลือกตัวออกมาเพื่อคัดเอาหัวกระทิจากทั่วโลกมาค้นหาทฤษฎีบทที่เหมาะสมต่อการนำมาใช้เป็นมาตรฐานสากลทั่วโลก
Resource
ความรู้และวิสัยทัศน์ในการคัดเลือกประเทศที่แตกต่างกัน 2 ประเทศมาผสานรวมกัน และกึ๋นล้วนๆ
Conflict
นักวิชาการทุกคนต้องทำการ Brainstorm กันเพื่อต่อยอดความคิดซึ่งกันและกันให้มากที่สุดจึงจะสามารถนำมาใช้สร้างทฤษฎีการเรียนรู้ใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Outcome
นักวิชาการที่ได้รับคัดเลือกออกมาจะได้รับการยอมรับจากทั่วโลก ขึ้นชื่อว่า"นักวิชาการโลก" เป็นต้น (เป็นคำนำหน้าชื่อที่เท่ๆแบบเดียวกันกับ "เซอร์")
หลักสูตรการศึกษาที่ได้รับการยอมรับจากนักวิชาการทั่วโลกและสามารถนำมาประยุกต์ใช้กับหลักสูตรทั่วโลกได้ไม่มากก็น้อย

ออกแบบเกมภาค 6

ใครๆก็พูดกันว่าชีวิตเหมือนกับเกม แล้วทำไมถึงไม่มีใครลองสร้างเกมที่ผู้คนทั้งโลกต้องเล่นตั้งแต่เกิดดูละครับ เป้าหมายของเกมไม่ใช่อะไรที่ดูเลวร้ายนะครับเพียงแค่เมื่อพูดถึงเกมแล้วมันทำให้รู้สึกถึงความปรองดอง ถึงการปฏิสัมพันธ์ต่อกัน และที่สำคัญที่สุดคือมันสนุกสนาน พูดถึงเกมที่จะสามารถให้ผู้เล่นทั้งโลกเล่นได้ตลอดเวลาพร้อมกันคงจะไม่พ้นระบบออนไลน์แต่มันคงต้องเป็นระบบออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกจริงๆ แบบว่าอภิมหาเศรษฐีทั่วโลกและประเทศมหาอำนาจต่างๆร่วมมือกันสร้างขึ้นมาเท่านั้นจึงจะใช้ได้ ขอขนานนามโปรเจคนี้ว่า "ONE PEACE WORLD" เคยคิดบ้างมั้ยครับว่าทำไมจึงมีประเทศที่ด้อยพัฒนาและมีประเทศที่พัฒนาแล้วอยู่บนโลกใบเดียวกัน ตอบได้ง่ายๆครับเพราะ"ประเทศ"เหล่านั้นมอง"ประเทศ"เป็นหลักไม่ได้มองที่ความเป็นมนุษย์เผ่าพันธุ์เดียวกัน เมื่อพวกเขามอง"ประเทศ"เป็นหลักทำให้เกิดลำดับชั้นความสำคัญขึ้นในสมองของพวกเขาในขณะที่ผู้คนเหล่านี้ลืมไปว่าประเทศทุกประเทศล้วนตั้งอยู่บนโลกใบเดียวกันใช้ทรัพยากรของโลกใบเดียวกันและเป็นมนุษย์เหมือนกัน ทำไมต้องมีการแก่งแย่งชิงดีกันบนโลกใบนี้...? เป็นคำถามยอดฮิตที่คนธรรมดาอย่างเราๆคงต้องเคยถามกับตัวเองคนละหลายครั้ง ตอบในความคิดของผมคือการแย่งมันทำได้ง่ายกว่าการสร้างไงครับ ผู้คนเลือกที่จะมองหาวิธีการแย่งที่มีประสิทธิภาพจากผู้อื่นเพราะการแย่งทำให้เราสามารถได้ทุกสิ่งทุกอย่างมาไว้ในครอบครอง ต่างจากการสร้างที่มีความซับซ้อนยุ่งยากและทำให้สำเร็จได้ยากยิ่งกว่า ตรงจุดนี้เองครับที่ผมมองว่าการสร้างที่ใครก็ว่ายากนั้นมันไม่ได้เกินกว่าความสามารถของมนุษย์เลยหากมนุษย์ผู้นั้นได้ถูกฝึกฝนทักษะมาตั้งแต่แรกเกิด พูดมาถึงตรงนี้แล้วหากใครอ่านมาตั้งแต่ต้นคงจะพอมองภาพออกแล้วใช่มั้ยครับ เกมที่ผมกำลังจะออกแบบนั้นคือเกมที่จะช่วยให้ผู้คนจากประเทศด้อยพัฒนาได้มีโอกาสฝึกฝนทักษะเพื่อให้มีเอกลักษณ์ติดตัวตั้งแต่เด็กและสามารถมีจุดเด่นที่นำไปใช้ประกอบวิชาชีพได้ในอนาคตนั่นเอง

หากจะให้เกมนี้ประสบความสำเร็จคงต้องเริ่มทำไปทีละขั้นตอนอันดับแรกต้องสร้างเกม "รวมมหาอำนาจจากทั่วโลก" ก่อน

Player

อภิมหาเศรษฐีทั้งหลายจากทั่วทุกมุมโลกและเจ้าของประเทศต่างๆ

Objective

ช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสจากทั่วโลกไม่ใช่เพียงด้านการเงิน หรืออาหาร แต่เป็นด้านความรู้เพื่อให้สามารถพึ่งพาตนเองได้ด้วย

Rule

อภิมหาเศรษฐีและผู้นำประเทศต่างๆต้องเลือกประเทศด้อยพัฒนามาคนละ 1 ประเทศเพื่อเข้าไปพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่และให้การศึกษา โดยจะวัดผลโดยดูจากคุณภาพชีวิตของผู้คนในประเทศที่ดีขึ้นและความสามารถในการพึ่งพาตนเองเป็นหลัก หากพบว่าผู้เล่นคนใดขัดขวางคู่แข่งจะถูกตัดสิทธิ์ทันที

Resource

ทรัพย์สินในมือและหัวคิดในการวางแผนสร้างรากฐานให้แก่ประเทศเหล่านั้น

Conflict

ผู้เล่นทุกคนต้องร่วมมือกันเพื่อสร้าง Connection ในด้านต่างๆเพื่อนำมาใช้ในการพัฒนาประเทศที่ตนเลือกให้มากที่สุด และมีประสิทธิภาพมากที่สุด

Outcome

1.ผู้เล่นทุกคนที่เข้าร่วมเล่นเกมนี้จนจบจะได้รับการจารึกชื่อลงในประวัติศาสตร์เพื่อให้คนรุ่นต่อๆไปได้รับรู้

2.ได้รับเสียงสรรเสริญจากผู้คนในประเทศที่ได้รับการช่วยเหลือเหล่านั้น

***หากเกมนี้ประสบความสำเร็จเราคงจะได้ดรีมทีมอภิมหาเศรษฐีและผู้นำจากประเทศมหาอำนาจมาร่วมมือกันนะครับ

สโนว์ไวท์กับคนแคระหิวทองทั้ง 7-10 (สโนว์ไวท์หลับอยู่)

Player
4-10 คน ยิ่งเยอะยิ่งมันส์ครับ
Objective
มีเป้าหมายอยู่ 2 อย่างในเวลาเดียวกันคือ
1. คนแคระดีพยายามต่อเส้นทางไปสู่ทองให้ถูกต้อง
2. คนแคระเลวพยายามทำให้เพื่อนล้มเหลวในการขุดทอง
Rule
กำหนดสถานภาพของผู้เล่นโดยการสุ่มหยิบการ์ดซึ่งโดยส่วนมากอัตราส่วนระหว่างคนแคระดีกับเลวจะเป็น 2:1 คือเล่น 6 คนดี 4 เลว 2 เป็นต้น ซึ่งผู้เล่นแต่ละคนจะได้รับแจกการ์ดคนละ 3 ใบ และผลัดกันลงการ์ดได้ตาละ 1 ใบต่อ 1 คน กระดานจะมีขนาดเท่ากับการ์ดวางเรียงกัน 8x5 ใบ ตรงตำแหน่งเส้นชัยจะมีการ์ดทองอยู่ 1 ใบและการ์ดหินอยู่สองใบซึ่งผู้เล่นจะไม่รู้ตำแหน่งที่ถูกต้องของทอง
Resource
การ์ดบนมือผู้เล่นซึ่งจะแบ่งเป็นหลักๆ 4 แบบคือ
1. การ์ดเส้นทางซึ่งจะมีทั้งทางตันและทางเชื่อมซึ่งการใช้จะขึ้นอยู่กับสถานภาพของผู้เล่นเป็นสำคัญ
2. การ์ดหยุดผู้เล่นซึ่งตัวการ์ดจะเป็นลักษณะของเครื่องมือที่เสียหายแล้วเมื่อผู้เล่นคนใดโดนการ์ดลักษณะนี้จะไม่สามารถใช้การ์ดในข้อ 1. ได้ และการ์ดช่วยผู้เล่นซึ่งตัวการ์ดจะเป็นลักษณะของเครื่องมือที่ไม่เสียหายซึ่งต้องเลือกให้ตรงกับรูปเครื่องมือที่เสียหายจึงจะช่วยเพื่อนได้
3. การ์ดระเบิดสามารถทำลายการ์ดเส้นทางได้ 1 ใบ
4. การ์ดแผนที่เมื่อใช้แล้วเราจะสามารถดูการ์ดทองซึ่งเป็นเส้นชัยได้ 1 ใบจาก 3 ใบ เพื่อดูว่าตำแหน่งของทองอยู่ที่ใบไหน
การ์ดรางวัล 1 แบบ คือการ์ดทองซึ่งผู้ชนะจะได้ไป
การ์ดสถานภาพซึ่งเป็นตัวกำหนดว่าใครเล่นเป็นคนดีใครเล่นเป็นคนร้าย
Conflict
การใช้ไหวพริบระหว่างคนดีและคนเลวเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของทั้งสอง (คนดีพยายามต่อทาง คนเลวพยายามทำลายเส้นทาง) และสามารถใช้คำพูดหลอกล่อเพื่อให้อีกฝ่ายสับสนได้
Outcome
การ์ดทอง และความสะใจเมื่อสามารถเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่งได้

***เป็นเกมที่มันส์มากๆครับเล่นกันกี่รอบก็ไม่เบื่อแต่แอบรู้สึกว่าผู้ร้ายมันจะได้เปรียบคนดีมากเกินไปหน่อย(แม้ว่าในโลกแห่งความเป็นจริงจะเป็นงั้นก็เถอะ) ด้วยปัจจัยต่างๆดังนี้ครับ
1. ผู้ร้ายทำหน้าที่แค่ก่อกวนอย่างเดียวไม่จำเป็นต้องเล่นเป็นทีมเวิร์คกับเพื่อนคนร้ายด้วยกัน
2. คนร้ายปกปิดสถานภาพตัวเองอยู่จึงง่ายต่อการก่อกวน(บางเวลาคนดีบางคนก็กลั่นแกล้งกันเอง ฮา)
3. เงื่อนไขของคนดีมีมากกว่าคนร้ายหลายข้อด้วยกันคือ
1. ต้องต่อทางกันไปสู่ทองซึ่งมีโอกาสถูกเพียง 1 ใน 3
2. ต้องทำงานเป็นทีมเวิร์คในขณะที่ไม่รู้ว่าใครคือศัตรู
จากปัจจัยต่างๆที่กล่าวมาส่งผลให้การ์ดบนมือของคนดีดูเหมือนจะมีคุณค่าด้อยกว่าการ์ดบนมือคนเลวมากพอดู ทำให้ผลออกมาคนเลวมักจะชนะคนดีบ่อยกว่า แต่ก็ไม่ส่งผลอะไรมากต่อความสนุกของเกมครับเพราะความสนุกอยู่ที่การเล่นซะมากกว่าไม่ได้อยู่ที่ผลแพ้ชนะเลย

ความเห็นกับการเล่นบอร์ดเกมกับเพื่อนๆ

ผมว่าบอร์ดเกมเป็นสิ่งที่สามารถผลาญเวลาได้อย่างดีทีเดียว ยิ่งเมื่อเพื่อนๆหลายๆคนมีโอกาสมาเล่นด้วยกันแล้วละก็ถึงกับลืมเวลาไปเลยแผลบเดียวก็ผ่านไป3-4 ชั่วโมงแล้ว........
สัปดาห์ที่แล้วผมมีโอกาสได้เล่นเกมกระดานหลากหลายเกมด้วยกัน ดังนี้
1.เกมคนแคระขุดทอง
2.เกมนกเพนกวินแย่งปลา
3.เกมแข่งประมูลซื้อที่ดิน

บอกได้ 3 คำเลยว่า อึ้ง ทึ่ง เสียว กับแนวคิดของแต่ละเกม ไม่รู้ว่าผู้สร้างนั้นคิดได้อย่างไรอย่างเกมคนแคระ ซึ่งเป็นเกมที่สนุกมากเมื่อเล่นกันหลายๆคน ผู้เล่นแต่ละคนต้องใช้ไหวพริบอย่างมากเพื่อให้รู้ถึงตำแหน่งของทองและสถานภาพของผู้เล่นคนอื่นๆเพื่อให้เราชิงเป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่ในท้ายที่สุดก็จำเป็นต้องใช้ความเป็นทีมเวิร์คร่วมด้วยอยู่ดี ส่วนเกมนกเพนกวินแย่งปลากับเกมประมูลซื้อที่ดินนั้นส่วนใหญ่เป็นการใช้ตรรกกะเพื่อวางแผนการกระทำล่วงหน้าไปหลายๆตาแต่เกมประมูลซื้อที่ดินนั้นจำเป็นต้องใช้ความกล้าและการตัดสินใจเฉพาะหน้าร่วมด้วย โดยรวมทั้งสองเกมนั้นจึงเป็นเกมที่ใช้ความคิดมากมายกว่าเกมแรกมากนักสุดท้ายเลยเหลือแต่ผู้ชายเล่นกันสาวๆหนีไปเล่นเกมอื่นหมด(-_-")เซงเลยสิครับ 555 แต่เมื่อเล่นไปสักพักทำให้ผมเริ่มจับจุดบางอย่างของเกมกระดานได้ครับ คือเกมกระดานนั้นเป็นแค่เครื่องมือในการสร้างกรอบความคิดซึ่งผมขอเรียกว่าสังเวียนก็แล้วกัน กรอบความคิดนี้มีไว้เพื่อให้ผู้เล่นแต่ละคนได้ขึ้นมายืนอยู่บนสังเวียนเดียวกันและต่อสู้กันภายใต้กฏเกณฑ์เดียวกัน ดังนั้นความสนุกของเกมจึงไม่ได้เกิดขึ้นจากตัวเกมเพียงอย่างเดียวแต่เกิดจากการใช้ปัญญาและดวงห้ำหั่นกันระหว่างผู้เล่นแต่ละคนซะมากกว่า ดังนั้นหากผมจะลองสร้างเกมกระดานดูบ้างก็คงตั้งกฏง่ายๆแล้วจับคนเยอะๆมาเล่นด้วยกันเท่านี้ก็น่าจะสนุกแล้วครับ(มั้ง)

Story Telling

ผมทดลองใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบ non-linear ดูครับ ลองอ่านเล่นๆดูนะครับถ้าตอบข้อไหนก็ให้ไปอ่านที่สีนั้นครับ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแถบชานเมืองที่สงบสุขแห่งหนึ่ง ในตอนเช้าตรู่เด็กชายได้ออกเดินทางไปเก็บฟืนในป่าเป็นปกติประจำวันเหมือนทุกวันแต่วันนี้มีอะไรแปลกไป "ผู้คนหายไปไหนหมดนะ" เด็กชายพูดพร้อมกับเหลือบไปเห็นกระดาษใบปลิวแผ่นหนึ่งบนพื้น
เด็กชายจะทำอย่างไร
1.ไม่สนใจรีบไปเก็บฟืนดีกว่า
2.หยิบขึ้นมาอ่านดู








ตอบข้อ1. เด็กชายเดินทางต่อไปถึงชายป่าพบลูกสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งบาดเจ็บและเดินโซเซอยู่แถวนั้น
เด็กชายจะทำอย่างไร
3. เข้าไปช่วยเหลือ
4.ไม่สนใจเดินต่อเข้าไปในป่า







ตอบข้อ2. ข้อความในใบปลิวเขียนว่า"ประกาศ ท่านเจ้าเมืองได้ทำสัตว์เลี้ยงสุดที่รักหายไปผู้ใดพบเห็นและสามารถจับกลับมาได้มีรางวัลให้อย่างงาม ติดต่อที่ประชาสัมพันธ์เพื่อแจ้งเบาะแส" เด็กชายพิจารณาอยู่สักพักหนึ่งจึงพูดขึ้น "บ้ารึเปล่าเนี่ยทำสัตว์เลี้ยงหายแล้วสัตว์เลี้ยงนั่นมันตัวอะไรเล่าไม่เขียนบอกแล้วใครมันจะรู้ไร้สาระจริงๆ" เด็กชายจึงโยนใบปลิวทิ้งและออกเดินทางเพื่อไปเก็บฟืนต่อ เมื่อเข้าไปในป่าจึงพบว่าวันนี้ในป่าพลุกพล่านไปด้วยผู้คนในหมู่บ้านซึ่งออกตามหาสัตว์เลี้ยงของท่านเจ้าเมือง บ้างก็อุ้มลิง บ้างก็อุ้มกระต่ายป่าวิ่งแข่งกันไปที่ปราสาทเจ้าเมืองเพื่อดูว่าใช่สัตว์เลี้ยงของท่านเจ้าเมืองหรือไม่
เด็กชายจะทำอย่างไร
5. เลิกเก็บฟืนและออกตามหาสัตว์เลี้ยงของท่านเจ้าเมือง
6. ไม่สนใจและเดินเก็บฟืนต่อ






ตอบข้อ3. เมื่อเด็กชายปฐมพยาบาลจิ้งจอกน้อยตัวนั้นด้วยพืชสมุนไพรและเถาวัลย์ที่ขึ้นอยู่แถวนั้นเสร็จ
เด็กชายจะทำอย่างไร
7. พาลูกสุนัขจิ้งจอกกลับบ้าน
8. ปล่อยเข้าป่าไป







ตอบข้อ4. ข้อ6. และข้อ8. เมื่อเก็บฟืนเสร็จเด็กชายจึงนำฟืนกลับบ้าน และเริ่มจัดการต้มน้ำสำหรับอาบพร้อมทั้งทำอาหารเช้าให้กับพ่อแม่ซึ่งกำลังจะกลับมาจากการทำงานในตอนรุ่งสาง เรื่องราวของเด็กชายผู้นี้จึงจบลงด้วยชีวิตประจำวันธรรมดาของเขา






ตอบข้อ5. เด็กชายออกตามหาสัตว์เลี้ยงที่ไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไรอยู่นานจนเวลาล่วงเลยไปถึงเกือบเที่ยงวัน เด็กชายรู้สึกเหนื่อยมากจึงนั่งพักสักครู่หนึ่งและออกเดินทางกลับบ้านมามือเปล่า เมื่อมาถึงบ้านพบว่าแม่ของตนทำท่าตื่นตกใจและวิ่งเข้ามากอด " นี่ลูกหายไปไหนมาตั้งครึ่งค่อนวันแม่เป็นห่วงมากนะ" แม่พูด
พ่อเปิดประตูเข้ามาทำท่าโกรธและเดินตรงเข้ามาเขกหัวเด็กชาย 1 ที พร้อมทั้งว่ากล่าวเด็กชาย "รู้มั้ยว่าแม่เป็นห่วงมาก ทำงานมาก็เหนื่อยพออยู่แล้วกลับมายังต้องมาห่วงลูกอีกคราวหน้าคราวหลังอย่าให้เป็นอย่างนี้อีกนะ" พ่อด่าเด็กชายด้วยเสียงที่ดัง เด็กชายร้องไห้และเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พ่อแม่ฟัง แม่จึงบอกเด็กชายว่ามีคนพบสัตว์เลี้ยงของเจ้าเมืองแล้วเป็นลูกสุนัขจิ้งจอกนอนสลบอยู่ที่ลำธารในป่าใกล้ๆนี่เอง พร้อมกับต่อว่าเด็กชายว่าอย่างทำอย่างนี้อีก เรื่องราวของเด็กชายผู้นี้จึงจบลงด้วยชีวิตประจำวันที่เด็กชายจะคงจำขึ้นใจไปอีกนาน







ตอบข้อ7. เมื่อกลับมาถึงบ้านเด็กชายจึงเอาตระกร้าใบเก่าของแม่ที่ไม่ได้ใช้แล้วจัดการวางรองด้วยผ้าและให้ลูกสุนัขจิ้งจอกนอนพักภายในนั้น เมื่อพ่อแม่ของเด็กชายกลับมาถึงเด็กชายจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อและแม่ฟัง รวมทั้งขอโทษเรื่องที่ไม่ได้เก็บฟืนและทำอาหารเตรียมไว้ พ่อแม่ยิ้มและลูบหัวเด็กชายพร้อมทั้งบอกว่าลูกได้ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วไม่ต้องขอโทษหรอก พร้อมกับเสียงเปิดประตูที่ดังขึ้น"แอ๊ด! สวัสดีครับ! กระผมเป็นคนของเจ้าเมือง เราได้รับแจ้งเบาะแสว่ามีเสียงลูกสุนัขดังออกมาจากบ้านนี้ทั้งที่บ้านหลังนี้ไม่ได้เลี้ยงสุนัข เนื่องจากท่านเจ้าเมืองได้ทำลูกสุนัขจิ้งจอกหายไปเราจึงมาตรวจสอบตามที่ได้รับแจ้ง นั่น!!ชาล็อต!! ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้" นายทหารตะโกน เด็กชายเล่าเรื่องทั้งหมดให้นายทหารฟังนายทหารได้ฟังดังนั้นจึงกล่าวขอบคุณเด็กชายและสั่งให้ทหารอีกคนไปนำรางวัลมาให้ ของรางวัลนั้นได้แก่แม่ไก่ 5 ตัว และวัวนมพันธุ์ดีอีก 3 ตัว เรื่องราวของเด็กชายผู้นี้จึงจบลงด้วยความสุข


***แหม่ได้ทดลองเขียนแล้วมันก็สนุกไม่หยอกเหมือนกันนะเนี่ยชักติดใจซะแล้ว นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า"การตัดสินใจทำสิ่งใดก็ตาม อาจส่งผลต่ออนาคตอันไกลได้ จะคิดทำสิ่งใดจงคิดให้ดี ตัดสินใจแล้วก็ทำซะจะได้ไม่เสียใจภายหลัง" อ่านแล้วก็อย่าคิดอะไรมากนะครับผมก็เขียนเล่นๆแบบคิดอะไรได้ก็เขียนไป และก็ขอบคุณมากที่อ่านนะครับ

1000 เกมปราบเซียน

Player

1 คน แต่เล่นพร้อมกันกี่คนก็ได้และนั่นแหละคือความสนุกของเกมเนื่องจากได้แข่งขันกันว่าใครจะทำได้ก่อน

Objective

การคิดหาวิธีแก้ปัญหาจากโจทย์ให้ได้

Rule

ทำตามกฏที่ตั้งไว้ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละข้อ ง่าย-ยากแตกต่างกันไปซึ่งมีกำหนดไว้ด้วยรูปดาว(ยิ่งเยอะยิ่งยาก)

Resource

สติปัญญา การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า และความคิดสร้างสรรค์

Conflict

การแข่งขันกันระหว่างเพื่อนๆว่าใครจะแก้ปัญหาได้ก่อน

Outcome

ความรู้สึกดีเมื่อแก้ปัญหาได้หรืออย่างน้อยหากแก้ไม่ได้ก็ได้ดูเฉลยเพื่อเอามาประดับปัญญาตัวเอง

***โจทย์ข้อที่เอามือใส่กระเป๋าเสื้อโค้ทแล้วเอาห่วงเชือกออกมาให้ได้เนี่ยมันหลอกนะครับ ผมไปลองคิดกับเพื่อนๆอีกทีแล้วมันทำไม่ได้อย่างเฉลยจริงๆเป็นกลลวงทางจิตใจที่น่าทึ่งมากเลยครับ คือการกำหนดให้ คีย์เวิร์ดอยู่ที่เสื้อโค้ทซึ่งถ้าเราลองเขียนรูปดูจะเห็นว่าเป็นรูปของห่วง 2 ห่วงคล้องกันไม่มีวันหลุดออกจากกันได้อยู่แล้ว แต่พอเอาคำเฉลยไปเกี่ยวข้องกับเสื้อโค้ทจึงทำให้รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้ และยังใช้มุมมอง 3 มิติในการหลอกเสริมเข้าไปอีกส่งผลให้โดนหลอกกันถ้วนหน้าทั้งห้องเลยยังไงละครับท่าน

ออกแบบเกมภาค 5

ลองคิดเกมลักษณะ non-linear ดูบ้าง

จากตอนที่ผมเล่าถึงเกม 2 เกมที่ลักษณะการเล่นคล้ายกันแต่เนื้อเรื่องต่างกันคือเกม Fallout กับ Baldur's Gate นั้น ตอนช่วงที่กะลังเล่นผมก็เคยมีความคิดอยากสร้างเกมที่มีความยาวมากๆโดยเริ่มจากสิ่งใกล้ตัวเราก่อนในตอนแรกๆ เช่นอาจจะเป็นมนุษย์ธรรมดาแล้วเมื่อดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆจะมีทางแยกให้เลือกได้ว่าจะเป็นปิศาจหรือมนุษย์ต่อไป สมมติเลือกปิศาจแล้วสภาพแวดล้อมของเกมจะเปลี่ยนไปหมดโดยที่คล้ายกับเป็นโลกคู่ขนานกับโลกมนุษย์อยู่แต่สีสรรจะกลายเป็นโทนมืดๆสลัวๆ ซึ่งเมื่อเราเป็นปิศาจเราจะสามารถกลับไปสะสางสิ่งต่างๆที่ตอนเป็นมนุษย์เคยทำไม่ได้ แต่ตอนนี้มีพลังทำได้แล้วเช่นการครองโลก เป็นต้น

เมื่อเล่นเป็นปิศาจมาถึงจุดหนึ่งพอเบื่อแล้วจะสามารถชำระบาปได้โดยการไปเกิดเป็นสัตว์ และการเกิดเป็นสัตว์จะแตกต่างกันไปตามบาปที่ทำไว้จึงแตกต่างกันไปทุกครั้ง เมื่อบาปกรรมเราหมดแล้วต่อมาอาจมีทางแยกอีกให้สามารถกลายเป็นเทพได้เมื่อเป็นเทพแล้วจะสามารถ ยกระดับสถานภาพตัวเองจนถึงระดับที่สามารถบริหารสวรรค์ได้โดยการกระทำของเราจะยังส่งผลต่อโลกมนุษย์และนรกอยู่ด้วย และเมื่อบริหารสวรรค์ไประดับนึงจะพบกับสวรรค์ของดาวเคราะห์ดวงอื่น(ซึ่งตรงนี้เองหากยังเป็นมนุษย์อยู่เนื้อเรื่องจะดำเนินมาถึงจุดที่ได้พบกับดาวเคราะห์ดวงอื่นที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่) พูดไปมากๆชักเริ่มเพ้อฝันแต่ถ้าเขียนไปเรื่อยๆผมเชื่อว่าจะสามารถเขียนได้แบบไม่มีวันจบวันสิ้นเลยทีเดียว และเมื่อเล่นจบแล้วจะสามารถเล่นใหม่ได้อีกเรื่อยๆไม่รู้จบเพื่อทดลองเป็นสถานภาพอย่างอื่นต่อๆไปอีก

ขอตั้งชื่อเกมว่า "Evil or Angle" ละกันครับ

ออกแบบเกมภาค 4

หลังจากได้ฟังแนวคิดของเกม "แพคแมนฮัตตัน" ที่อาจารย์บอกว่าฝรั่งเค้าเล่นกันโดยใช้คนจริงๆวิ่งไล่กันในเมืองเลยผมก็เกิดแนวคิดว่าทำไมเราไม่ลองคิดเกมที่มีลักษณะดังนี้
ชื่อเกม
วันนี้คุณรู้จักเพื่อนเพิ่มหรือยัง?
สถานที่
จัดให้จุฬาฯเป็นที่เล่นและมีคณะต่างๆเป็นช่องเดิน โดยที่เราอาจกำหนดให้ศาลาพระเกี้ยวเป็นจุดเริ่มต้น
ผู้เล่น
รับสมัครจากนิสิตจุฬาฯทุกคณะทุกชั้นปีมาร่วมเล่นด้วยกัน
กติกา
ใน 1 สัปดาห์ จะให้ผู้เล่นทอยลูกเต๋าได้ 1 ครั้งเพื่อกำหนดสถานที่และวันเวลาในการไปพบเพื่อนซึ่งจะถูกกำหนดไว้ในกระดาษที่จับสลากได้ โดยที่จะมีการกำหนดเงื่อนไขต่างๆไว้และต้องทำเงื่อนไขต่างๆให้สำเร็จภายใน 1 สัปดาห์ให้ได้โดยต้องมีการถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานเพื่อยืนยันกับคณะกรรมการเพื่อบันทึกคะแนนสะสมและจะมีการรวบรวมคะแนนเพื่อค้นหาตัวผู้ชนะเลิศ "The Friendly of the year"ในตอนจบ
รายละเอียดปลีกย่อย
ในวันจันทร์ของทุกสัปดาห์ตั้งแต่เวลา 8 โมงเช้าถึง 4 โมงเย็นช่วงเวลาใดก็ได้ให้ผู้เล่นทุกคนมาทอยลูกเต๋าหาตำแหน่งเดินและจับสลากกิจกรรมที่ต้องทำที่ศาลาพระเกี้ยว ซึ่งกิจกรรมต่างๆก็ได้แก่ การไปพบกับเพื่อนคณะต่างๆ(ที่ลงสมัครเล่นเกมด้วยเหมือนกัน)และไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มไม่น้อยกว่า 5 คน และต้องเป็นเพื่อนต่างคณะกันทั้งหมด เป็นต้น
วัตถุประสงค์
การทำให้เด็กทุกคณะได้มีโอกาสทำความรู้จักกัน เผลอๆอาจเกิดคู่รักขึ้นเลยก็เป็นได้
สรุป
ผมคิดว่าหากมหาวิทยาลัยมีกิจกรรมที่น่าสนใจลักษณะนี้มันคงจะรู้สึกดีไม่น้อยหากเรามาเรียนที่มหาวิทยาลัยโดยรู้สึกตื่นเต้นว่าวันนี้จะได้เจอกับอะไรกันนะอาจจะมีสาวมาชวนเราไปเที่ยวก็ได้ หรืออาจมีเรื่องอะไรให้เราประหลาดใจเรื่องดีๆซึ่งมันจะทำให้รู้สึกว่าชีวิตมีคุณค่ามากขึ้นก็เป็นได้

กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้!!!

Players 1-2 คน

Objective กลิ้งลูกบอลไปทับ Object ต่างๆให้บอลมีขนาดใหญ่ขึ้น

Procedure การบังคับ Joy analog ทั้งซ้ายและขวาให้สอดคล้องกันเพื่อให้ตัวละครเคลื่อนไหว

Rule การกลิ้งลูกบอลไปทับ Object ต่างๆให้ได้ขนาด หรือ จำนวนในเวลาที่กำหนด(อาจมีเงื่อนไขมากกว่านี้)

Resource การตัดสินใจเฉพาะหน้าว่าควรเคลื่อนไหวไปทิศทางไหน และการสื่อสารกันระหว่างผู้เล่นทั้งสองควรทำอย่างมีประสิทธิภาพ

Conflict ความยากในการบังคับทิศทาง(คนเดียวว่ายากแล้ว 2 คนนี่สุดๆ)จึงต้องมีการพูดคุยตกลงเพื่อความเข้าใจของผู้เล่นอยู่ตลอดเวลากรณีเล่น 2 คน
Outcome ความพึงพอใจในการได้เห็นไอ้ลูกกลมๆเนี่ยกลิ้งไปทับของที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

***เป็นอีกเกมหนึ่งที่ผมรู้สึกทึ่งกับแนวความคิดของผู้สร้างมากครับ ตอนนี้ไม่มีขายที่ไหนแล้ว ใครรู้แหล่งซื้อเกมเก่าๆดีๆบอกผมทีน้า

(T(O_O)T)M

ออกแบบเกมภาค 3

ผมคิดว่าหมากรุกต่างๆเนี่ยทำไมมันต้องเป็นลักษณะของ Symbolic ด้วยทำไมไม่ออกแบบให้มันสวยๆไปเลยแล้วก็ไม่ต้องจำกัดตาเดินให้เหมือนกันหมดทั้งสองฝั่งขนาดนั้นด้วย ให้ผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าจะใช้ตัวอะไรโดยอาจกำหนดเป็นค่าบังคับต่างๆเพื่อให้ไม่สามารถเลือกแต่ตัวเดินเก่งๆอย่างเดียวได้จำเป็นต้องเลือกคละกันไป หากเราเอาแนวคิดเหล่านี้เป็นจุดตั้งแล้วลองออกแบบตาเดินแปลกๆและคิดพวกตัวละครแปลกๆออกมามั่งมันจะน่าสนใจมั้ยนะ(^-^)
เช่น
1. ม้า เดินเป็นตัว L เราก็ออกแบบ ให้มี "ม้าป่า" ซึ่งมันจะไม่ฟังคำสั่งเจ้านายทำให้มันได้แต่วิ่งตรงไปด้านหน้า 3 ช่องเป็นต้น (คือเลี้ยวไม่ได้)
2. พลทหารเดินไปด้านหน้าได้ทีละช่องแล้วกินเฉียง(ผมจินตนาการเอาว่ามันคงเป็นทหารถือดาบเนื่องจากมีความซิกแซกในการโจมตี) อาจออกแบบให้มี พลทหารถือหอกซึ่งจะเดินตรงกินตรง(โจมตีโดยแทงตรงๆ) เป็นต้น
3. หนักข้อเข้าหน่อยอาจมีพวกสัตว์ในตำนานได้เช่น เรือ มันเดินไกลแค่ไหนก็ได้เป็นลักษณะของเครื่องหมายบวก เราลองออกแบบให้มันเป็น มังกร ซึ่งสามารถบินไกลแค่ไหนก็ได้แต่เวลากินต้องกินเฉียงคือโฉบลงไปโจมตี (เดินตรงกินเฉียงนั่นเอง)

ทั้งหมดนี้เป็นแค่ความคิดแรกเริ่มของคนคนหนึ่งเท่านั้นครับ ผมเชื่อว่าหากมีกลุ่มคนที่ตั้งใจนำไปคิดให้ดีๆจะสามารถสร้างสมดุลให้เกมได้อย่างแน่นอนครับ

สรุป
ผมก็เข้าใจนะครับว่าหมากรุกเนี่ยมันเป็น Symbolic เนื่องจากต้องการความเป็นมาตรฐานสากลให้ผู้เล่นจดจำได้ง่ายทั้งโลกเข้าใจในภาษาและกฎเกณฑ์เดียวกันแต่ไม่คิดบ้างเหรอครับว่าในอดีตที่ไม่มีหมากกระดานเหล่านี้เนี่ยผู้คนในสมัยนั้นก็ต้องคิดกันหัวแทบแตกเพื่อให้เกิดหมากกระดานที่มีความสมดุลให้มากที่สุดขึ้นแล้วพวกเราละครับได้แต่เล่นในสิ่งที่คนในอดีตคิดไว้เหรอครับ ก็อาจจะไม่ผิดนะครับที่จะยอมรับสิ่งต่างๆในอดีตแต่มันจะไม่น่าเศร้าเกินไปเหรอครับหากเราได้แต่รับสิ่งที่บรรพบุรุษในอดีตสร้างไว้แล้วไม่รู้จักสร้างสรรค์สิ่งที่ดีที่ใหม่ขึ้นในปัจจุบันเพื่อลูกหลานของเราในอนาคตน่ะครับ
ผมอยากกล่าวขอโทษผู้เล่นหมากกระดานเหล่านี้ไว้ก่อนนะครับที่เขียนเนี่ยไม่ได้มีความคิดจะลบหลู่หรือทำให้หมากกระดานเหล่านี้เสียคุณค่าไปเลยเพียงแต่ลองคิดถึงความเป็นไปได้ใหม่ๆเท่านั้นเองครับ

ขอแยกอัพโหลดนะครับเนททำท่าจะแย่ๆ(-___-"")

2. จงยกตัวอย่างเกมที่มีลักษณะการเล่นคล้ายๆกัน แต่ว่ามี Theme หรือ เรื่องราวที่แตกต่าง มา 1 คู่

เกม Fallout และ Baldur's Gate

แนวเกม Action RPG & Turn-Base Strategy

ค่ายผู้ผลิต Black Isle
เรื่องราวอย่างย่อ

เป็นโลกหลังยุคสงครามโลกครั้งที่ 3 (เกมครับเกม) ซึ่งทั่วทั้งโลกถูกปกคลุมด้วยกัมมันตภาพรังสีซึ่งมาจากการทำสงครามของมนุษย์ด้วยกันเอง ส่งผลให้ภายในตัวเกมสามารถพบเห็นสิ่งมีชีวิตที่กลายพันธุ์Mutant แล้วซึ่งกลุ่มสิ่งมีชีวิตเหล่านี้จะถูกรังเกียจจากผู้คนทั่วไป

ตัวเอกเป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่งซึ่งเข้ารับการทดสอบตามกฎของหมู่บ้านเพื่อค้นหา The Chosen One และเมื่อเขาผ่านด่านทดสอบที่แสนยากลำบากนี้ได้ความหวังทั้งหมดของหมู่บ้านก็ถูกโยนมาให้เด็กหนุ่มผู้นี้แบกรับไว้ทั้งหมด เนื่องจากชาวบ้านในหมู่บ้านนี้เริ่มติดเชื้อจากสารกัมมันตภาพรังสีที่ตกค้างอยู่ส่งผลให้เริ่มมีชาวบ้านบางคนเสียชีวิตและกลายพันธุ์ไป The Chosen One จึงเป็นผู้ที่ต้องออกไปสู่โลกภายนอกเพื่อปฏิบัติภารกิจค้นหา อุปกรณ์รักษาซึ่งมีชื่อว่า Garden ......อะไรซักอย่าง.... Creation Kit ซึ่งเมื่อเด็กหนุ่มคนนี้ออกจากหมู่บ้านก็พบว่าโลกนี้มีแต่สิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เทคโนโลยีล้ำหน้าไปอย่างมาก บางเมืองใช้พลังงานฟิวชั่นเป็นตัวขับเคลื่อนในขณะที่บางเมืองยังอยู่แบบชาวเขาอยู่เลย(หมู่บ้านพระเอกนั่นแหละ) การเดินทางของพระเอกจึงเริ่มต้นขึ้น

แนวเกม Action RPG & Turn-Base Strategy
ค่ายผู้ผลิต Black Isle

เรื่องราวอย่างย่อ

เป็นโลกของดาบและเวทมนต์ ซึ่งใช้ระบบต่างๆของ Dungeon & Dragon เต็มรูปแบบ ในการคำนวนค่าพลังต่างๆของตัวละคร

เรื่องราวมหากาพย์เริ่มต้นขึ้นเมื่อตัวเอกพบว่าตัวเองสูญเสียความทรงจำทั้งหมดไปและใช้ชีวิตอยู่กับพ่อเลี้ยงชื่อว่า Gorion ซึ่งเป็นนักเวทย์ที่มีชื่อเสียงพอตัว โดยที่ไม่ทราบสาเหตุตัวเอกกับพ่อเลี้ยงผู้นี้ต้องเดินทางหลบหนีการตามล่ามาตลอดทั้งชีวิต อยู่มาวันหนึ่งทั้งคู่ได้พบกับนักรบผู้หนึ่งนามว่า Saravok ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ตามล่า เข้ามาโจมตีกลุ่มของตัวเอกอย่างไม่ทันตั้งตัว ด้วยฝีมือที่ห่างชั้นกันมากGorion จึงเสียสละชีวิตตนเองต้านไว้และให้ตัวเอกหนีไป เรื่องราวการค้นหาความทรงจำทั้งหมดและเงื่อนงำต่างๆจึงเริ่มต้นขึ้น

ตัวเกมถูกแบ่งออกเป็นภาคๆซึ่งมีเรื่องราวที่ต่อเนื่องกันหมดดังนั้นภาค 1 เลเวลจึงสุดที่ 6-8 เท่านั้น(แตกต่างกันไปตามแต่ละอาชีพ) ที่คิดว่าเกมนี้ยอดเยี่ยมมากคือการที่สร้างเรื่องราวทั้งหมดไว้แล้ว จึงค่อยๆสร้างเกมออกมาทีละภาคโดยเก็บไคลแม็กของเกมไว้ที่ภาค 2 และพวกเวทมนต์ต่างๆที่มีคิดไว้ถึง 10 เลเวล แต่ภาคแรกให้ใช้ได้แค่ 3 เลเวลเท่านั้น(คนสร้างนับว่าใจกล้ามากทีเดียว)

เมื่อตัวเอกค้นหาความจริงไปถึงจุดหนึ่งจึงพบว่าตนเองเป็นทายาทของจอมเวทที่เก่งกาจและชั่วร้ายที่สุดในโลกนามว่า Baal และผู้คนที่ตามล่าตนเองนั้นถูกแบ่งออกเป็นสองพวกอันได้แก่ ทายาทของ Baal ด้วยกัน Baal's spawn ซึ่งต้องการกำจัดเสี้ยนหนามเพื่อเป็นใหญ่เองและคนของทางการซึ่งต้องการกวาดล้างทายาทของจอมมารให้หมดไป จากเรื่องราวในลักษณะนี้เราจึงสามารถเลือกได้ว่าจะเป็นคนดีหรือคนเลว ทำให้ตัวเกมเปิดกว้างมากเนื้อเรื่องสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาศัตรูในวันนี้อาจเป็นมิตรในวันหน้าได้ขึ้นอยู่กับการกระทำของเราและการตอบคำถามในตัวเกม(ใครอยากรู้เรื่องราวทั้งหมดผมแนะนำให้ไปหามาเล่นและหากหาไม่ได้ผมมีแผ่นให้ยืมไปCopyครับเป็นหนึ่งในเกมที่ผมชอบที่สุดอย่างไม่มีข้อสงสัย)

สรุป

เกมทั้งสองเกมนี้มาจากค่ายผู้ผลิตเดียวกันและมีแนวการเล่นที่แทบจะเหมือนกันแต่ความรู้สึกในตอนเล่นกลับต่างกันราวฟ้ากับดินเลยทีเดียว ขณะที่เกมหนึ่งใช้ปืนผาหน้าไม้ที่เป็นเทคโนโลยีในอนาคตทั้งหมดแต่อีกเกมหนึ่งกลับใช้ดาบและเวทมนต์ซึ่งไม่มีอยู่จริงในโลกนี้ เป็นความเหมือนที่แตกต่างระหว่างโลกในอนาคตและโลกในจินตนาการที่มีแนวความคิดที่น่าสนใจมากจริงๆ

การบ้านของวันที่ 23 พฤศจิกายน 2549

1. ให้นักเรียนไปหาตัวอย่างเกมมาที่คิดว่ามีความสนุกในแง่ต่อไปนี้ และอธิบายรายละเอียดในแง่ที่นักเรียนคิดว่าเกมนั้นๆสนุก

Physical Fun ............................Dance Dance Revolution

อธิบาย
เกมนี้เป็นเกมที่สนุกแน่นอนครับเพราะมีช่วงที่เกมนี้ฮิตขนาดที่เดินไปตามห้างไหนๆก็จะเห็นคนกำลังเต้นอยู่ทุกที่ไป ตัวเกมนอกจากจะต้องใช้ทักษะความไวของการตอบสนองแล้วยังต้องใช้ทักษะการจับจังหวะของดนตรี และยังต้องใช้ทักษะการเคลื่อนไหวทางร่างกายอีกด้วย เมื่อรวมสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกันแล้วดูเหมือนจะเพียงพอต่อการท้าทายนักเล่นเกมตู้ขาประจำให้มาทำสถิติสูงสุดอวดสายตาผู้เดินผ่านไปมาแล้วละครับ ดังนั้นเกมนี้จึงถือเป็นเกมที่มี Social Fun ด้วย

Social Fun ...............................Ragnorok Online

อธิบาย
นับเป็นเกม MMO RPG เกมแรกที่ปลุกกระแสผู้คนให้หันมาเล่นเกมแบบไม่ลืมหูลืมตาได้ช่วงหนึ่งเลยทีเดียวด้วยกราฟฟิคตัวเกมที่มีความน่ารัก ไม่ซับซ้อนจนเกินไป และความแปลกใหม่ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว(ในยุคนั้น) ทำให้เป็นเกมที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในประเทศไทยถึงขนาดทางเกาหลีออกแบบเมืองพิเศษเพื่อคนไทยโดยเฉพาะเป็นวัดวาอารามแบบไทยขึ้นเลยทีเดียว ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่เข้าไปเล่นนั้นก็มีหลายประเภทแต่สิ่งที่ทุกคต้องมีอย่างแน่นอนคือสังคม จะเป็นสังคมในเกมหรือสังคมนอกเกมล้วนแล้วแต่เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ผู้คนเลือกเล่นเกมลักษณะนี้ คนบางคนเข้าเล่นเกมเพื่อจะไปนั่งแชทกับเพื่อนๆเพียงอย่างเดียวตัวเกมจะเป็นอย่างไรไม่เคยสนใจเลยก็มี

Mental Fun .............................Kill Dr.Lucky

ดูฝรั่งเขาทำกันสิครับฝรั่งนี่บ้าอะไรบ้าจริงเลยครับนับถือๆ

อธิบาย

เป็นเกมที่ต้องใช้ความคิดเป็นอย่างมากต้องวางแผนการกระทำต่างๆทุกขั้นตอนไม่งั้นจะถูกผู้เล่นอื่นฉกฉวยโอกาสไปสิ่งนั้ทำให้เกมนี้น่าสนใจ และเมื่อดูจากการออกแบบเกมแล้วถือว่าคนสร้างมีแนวความคิดที่น่าสนใจมาก ผมจำได้ว่าเด็กๆเคยเล่นเกมลักษณะนี้มามากส่วนใหญ่เราจะเป็นนักสืบและเสาะหาฆาตกรจากเงื่อนงำต่างๆ เช่นเกม"นักสืบหัวเห็ด"เป็นต้น แต่เกมนี้กลับมีแนวคิดในทางตรงกันข้ามคือเราเป็นฆาตกรและจ้องหาทางฆ่าคน คิดว่าคนไทยคงคิดเกมลักษณะนี้ได้ยากอาจเป็นเพราะขีดจำกัดในเรื่องของวัฒนธรรม หรือค่านิยมต่างๆ

วิจารณ์เกม KILL !!! DOCTOR LUCKY ต่อภาค 2

มาคราวนี้ผมได้มีโอกาสลงไปเป็นผู้เล่นด้วยตัวเองทำให้พบจุดอ่อนของเกมครับ คือ
1. ในกฎของการเล่นนับว่ามีช่องโหว่อยู่คือการที่ให้ความสำคัญกับผู้เล่นที่มีลำดับการเล่นแรกสุดก่อนและเรียงไปตามลำดับ ด้วยกฎข้อนี้ทำให้มีความไม่เท่าเทียมกันตั้งแต่จุดเริ่มต้นของเกมทันที และเมื่อรวมกับกฎที่ว่าหาก Dr.Lucky เข้ามาในห้องเดียวกับผู้เล่นแล้วจะถือว่าเข้าสู่เทิร์นของผู้เล่นคนนั้นทันทีแล้ว จะมีผู้ที่ไม่มีโอกาสได้เดินเลยอยู่คือคนที่อยู่ลำดับการเล่นท้ายๆนั่นเอง แม้Outcome ของเกมจะเป็นการ ฆ่าDr.Lucky ซึ่งไม่เกี่ยวกับลำดับการเดิน แต่สิ่งสำคัญที่จะควบคุมเกมได้คือ Resouceที่อยู่บนมือ(ยิ่งมีไพ่อาวุธและไพ่ Failure มากเท่าไรก็ยิ่งมีโอกาสชนะมากขึ้นเท่านั้น) ทำให้ดูเหมือนว่าเป็นช่องโหว่สำคัญของเกมนี้เลยทีเดียว
2. จากที่กล่าวไว้ในข้อแรกเมื่อผู้เล่นลำดับแรกๆมีไพ่ในมือมากความได้เปรียบคือสามารถฆ่าผู้เล่นคนอื่นได้จึงมีผู้เล่นลำดับท้ายๆบางคนที่ไม่มีแม้โอกาสที่จะได้เดินแต่ต้องโดนผู้เล่นอื่นฆ่าตายไปเสียก่อน เพราะเมื่อผู้เล่นฆ่ากันเองจะไม่มีการใช้การ Failure ช่วยเหลือจากคนอื่นทำให้มั่นใจได้ว่าหากใช้อาวุธฆาตกรรมที่ถูกห้องแล้วจะส่งผลให้ค่าพลังของอาวุธเพิ่มขึ้นเป็น 5-8 ซึ่งมีโอกาสฆ่าได้แทบจะ 100% เดียว

สรุป
โดยรวมแล้วถือเป็นเกมที่สนุกสนานมากเกมหนึ่งหากสามารถแก้ไขจุดอ่อนทั้ง 2 ข้อที่กล่าวไว้ข้างต้นได้จะยิ่งเพิ่มความสนุกขึ้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว

วิจารณ์เกม KILL !!! DOCTOR LUCKY

Players
เล่นได้ 3-7 คน
Procedures
หลักๆแบ่งเป็น 3 Step คือ
1. เดิน
2. จั่ว
3. ใช้การ์ด
เห็น step นิดเดียวคิดว่าเป็นเกมที่เล่นง่ายเหรอครับ คุณคิดผิดแล้วด้วยกติกาที่ซับซ้อนและลำดับการเล่นที่มี Detail ย่อยมากมายทำให้เกมต้องใช้สมองคิดมากพอดูเลยละ ผู้เล่นแต่ละคนต้องวางแผนให้ดีที่จะลงมือฆาตกรรมอย่างไม่ใจร้อนและใจเย็นจนเกินไป ต้องมีการตัดสินใจอย่างฉับไวว่าจะยอมเสียการ์ดเพื่อขัดขวางผู้เล่นอื่นหรือไม่ และเมื่อผู้เล่นทุกคนใช้สมองกันอย่างเต็มที่เกมมันก็จะเกิดการเชือดเฉือนกันอย่างเมามันขึ้น(แต่ค่อนข้างสยองนะครับก็คิดดูสิ ใช้สมองอย่างเต็มที่เพื่อจะฆ่าคนเนี่ย (-__-"") แม้จะเป็นในเกมก็เถอะ) คิดว่าคงมีการจำกัดอายุผู้เล่นไว้อยู่ด้วย
Resources
คือการจัดการไพ่ที่อยู่บนมือซึ่งก็จะมี 3 ชนิดคือ
1. ไพ่ Failure ใช้สำหรับขัดขวางผู้เล่นคนอื่นไม่ให้ฆาตกรรมสำเร็จ ซึ่งการ์ดลักษณะนี้จะใช้แล้วหมดไป
2. ไพ่ สถานที่และmove คือไพ่ที่ใช้เพื่อ move ตัวเองหรือ Dr. Lucky ก็ได้ ใช้แล้วกลับเข้ากอง
3. ไพ่อาวุธ ใช้เพื่อฆาตกรรม Dr. Lucky หรือเพื่อนเราก็ได้ บนไพ่จะมีค่าพลังอยู่ยิ่งมากก็ต้องใช้ไพ่ Failure มากในการขัดขวาง ใช้แล้วกลับเข้ากอง
ใน 1 เทิร์นเราสามารถใช้การ์ด ทั้งสามชนิดได้พร้อมกันโดยไม่จำกัดจำนวนแต่ไพ่แบบที่ 3. ใช้ได้ครั้งเดียว
Boundaries
บนกระดาน ซึ่งกระดานมี 2 หน้า สามารถเล่นแบบบ้าน 2 ชั้นได้
outcome
ใครฆ่า Dr.Lucky ได้ก่อนเป็นผู้ชนะ

Will Wright ผู้สร้างสรรค์เกมตระกูล SIM อันได้แก่

SimCity, SimEarth, SimLife, SimCopter, SimAnt(เป็นเกมที่ผมชอบมาก), The Sims, Spore

Shigeru Miyamoto ผู้ให้กำเนิด Mario และ Luise

รายชื่อเกมที่สร้าง
Mario, Donkey Kong, Legend of Zelda, Star Fox, Pikmin

Bill Roper ผู้ปลุกกระแส Real-Time Strategy ให้กลับมาโด่งดังภายใต้ชื่อ Blizzard

รายชื่อเกมที่สร้าง
Warcraft, Diablo, StarCraft(เป็นอันดับ 1 ในใจเลยครับจ้อจ)

Peter Molyneux ใครชอบเป็นพระเจ้าบงการผู้คนเชิญติดตามงานของเขาได้
รายชื่อเกมที่สร้าง

Populous, Black & White, Theme Park, The Movies

Richard Garfield ผู้สร้างการ์ดเกมที่ดังที่สุดในโลก

รายชื่อเกมที่สร้าง
Magic: The Gathering, Star Wars Trading Card Game

Keita Takahashi ผมเพิ่งจะรู้จักเค้าก็คราวนี้แหละ

รายชื่อเกมที่สร้าง
Katamari Damacy, We ♥ Katamar

Warren Spector ผู้รวมระบบ RPG และ FPS ให้เป็นหนึ่งเดียว
รายชื่อเกมที่สร้าง

Wing Commander, Ultima Underworld: The Stygian Abyss, Deus Ex, Thief: Deadly Shadows

Sid Meier ผู้สร้างเกมที่เป็นตำนาน เกมที่เล่นนานที่สุดในโลก(^O^)

รายชื่อเกมที่สร้าง

Civilization, Sid Meier's Pirates!

Gary Gygax ผู้สร้างทฤษฎีใหม่ให้กับวงการเกมRPG ซึ่งระบบนี้ถูกนำไปใช้กับเกมกระดานด้วย

รายชื่อเกมที่สร้าง

Dungeons & Dragons

Richard Garriott ผู้สร้างเกมสุดหรูโดยเน้นหนักที่กราฟฟิคสมจริง

รายชื่อเกมที่สร้าง

Ultima Online, Lineage, City of Heroes ฯลฯ

ออกแบบเกมภาค 2

วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องการสร้างเกมในอดีตของผมต่อจากครั้งที่แล้ว เกมที่จะเล่าคราวนี้เป็นเกมที่เล่นกันได้ง่ายมากสิ่งที่ต้องเตรียมคือ
1. ผู้เล่น 2 คนขึ้นไป
2. กระดาษเปล่า 1 ใบขนาด A4ขึ้นไป
3. ปากกาคนละแท่ง
แนวเกม
Turn-base Strategy (Action)
ตัวละคร
สมมติให้เป็นเกมยานยิงกัน(เปลี่ยนแปลงตามความคิดสร้างสรรค์)
วิธีการเล่น
ใช้วิธีการเคลื่อนที่โดยการตั้งปากกาขึ้นแล้วกดหัวปากกาเพื่อให้เกิดเส้นพุ่งไปข้างหน้า
ใน 1 เทิร์น สามารถเลือกทำได้ 1 อย่าง โจมตี, เคลื่อนที่
ปลายสุดของเส้นปากกาคือตำแหน่งหยุดของยาน, ตำแหน่งของกระสุน
เริ่มต้นที่ปลายของกระดาษคนละฟาก
เคลื่อนที่ได้ทุกทิศทางแต่ถ้าออกนอกกระดาษถือว่าแพ้
ไม่จำกัดเทิร์น
โจมตีโดนยานของอีกฝ่ายได้ถือว่าชนะ(เส้นวิถีกระสุนที่วิ่งผ่านยานของคู่ต่อสู้ถือว่าโดน)
วิธีเล่นแบบประยุกต์
เรามาลองเพิ่มลักษณะของวิธีกระสุนให้แตกต่างกันไปตามแต่ละแบบของยานเช่น
ยานแบบที่ 1(แบบกระสุนติดตามตัว) สามารถยิงได้ 1 ชิ่ง คือที่ปลายของเส้นปากกาแรกสามารถยิงต่อได้อีก 1 ครั้ง
ยานแบบที่ 2(แบบกระสุนคู่) สามารถยิงได้ 2 ครั้งใน 1 เทิร์น
ยานแบบที่ 3(แบบกระสุนระเบิด) ที่ปลายกระสุนเราเขียนเส้นรอบวงเป็นรัศมีของการระเบิด
ยานแบบที่ 4(เคลื่อนไหวรวดเร็ว) เคลื่อนไหวได้ 2 ครั้งใน 1 เทิร์น
ยานแบบที่ 5(แบบเกราะหนัก) ไม่มีอะไรเป็นพิเศษแต่มีเกราะหนาต้องโดนโจมตี 2 ที่ถึงจะถูกทำลาย
**นี่เป็นเพียงไอเดียคร่าวๆเท่านั้นครับสามารถประยุกต์เพิ่มเติมได้อีกอย่างไม่จำกัด

ออกแบบเกมส์

ตั้งแต่สมัยมัธยมต้นผมเป็นคนที่ชอบสร้างเกมอยู่แล้วทั้งเกมการ์ดเกมกระดานส่วนใหญ่ก็หาเพื่อนในห้องมาเป็นหนูทดลองตลอด เกมที่ช่วงนั้นทำบ่อยมากคือเกมกระดานใช้การทอยลูกเต๋าเพื่อดำเนินเรื่องราว
อันดับแรก
สร้างกระดานเกมขึ้นตีตารางเป็นช่องๆและวาดรูปสถานที่ต่างๆลงไป
อันดับสอง
วาดมอนสเตอร์ต่างๆและกำหนดค่าพลังมีวิธีกำหนดได้หลากหลายวิธีซึ่งผมก็มีการพัฒนามาตลอด(ช่วงนั้น) ท้ายที่สุดนั้นผมได้ไปเห็นเกม Baldur Gate ซึ่งกำหนดค่าพลังทั้งหมดของตัวละครโดยการทอยแต้มของลูกเต๋าใช้สัญลักษณ์เช่น 1d6 มีความหมายว่าลูกเต๋า 6 หน้า 1 ลูก กรณีมอนสเอตร์เก่งหน่อยก็เป็น 2d6 + x ซึ่ง x เป็นค่าที่บวกไปทีหลัง หลังจากทอยแต้มแล้วนำมาบวกกัน จึงได้นำมาปรับปรุงใช้กับเกมกระดานของตัวเองแล้วก็เป็นไปด้วยดี
อันดับสาม
สร้างตัวละครหลักซึ่งโดยปกติก็มีนักรบ นักเวทย์ นักธนู เป็นต้น โดยกำหนดค่าพลังต่างๆจากลูกเต๋ามักใช้เป็น 1d3 เพื่อให้มีความเหลื่อมล้ำกันน้อยหน่อย
สุดท้าย
หาลูกเต๋า และตัวเดินต่างๆช่วงนั้นก็เอาตะเกียบมาตัดและทาสีเนื่องจากช่องในแผนที่มันเล็กนิดเดียว
เริ่มเล่นเกม
เริ่มที่หมู่บ้านใดหมู่บ้านหนึ่งในแผนที่ใช้ลูกเต๋าทอดเพื่อกำหนดช่องเดินโดยเป้าหมายหลักของเกมคือการกำจัดราชาปิศาจหรือแย่งเข้าเส้นชัย ซึ่งในขณะนั้นผมจำได้ว่าเป้าหมายของเกมไม่สำคัญเลยเพียงแต่ได้จับกลุ่มทำอะไรกันตอนพักกลางวันก็สนุกแล้ว

จากจุดนั้นเองเป็นจุดเริ่มต้นที่ผมฝันว่าโตขึ้นอยากสร้างเกมของตัวเองให้ได้ (^__^)
ผมยังมีเกมอื่นๆอีกหลายเกมไว้รอเขียนครั้งหน้าก็แล้วกันนะครับ

วิจารณ์เกม Monopoly

หรือเกมเศรษฐี
1. Players 3 คนขึ้นไป (เป็นธนาคาร 1 คน)
2.Objective คือเป็นเศรษฐีครอบครองกิจการทั้งกระดานเพื่อเป็น Monopoly ตามชื่อเกม
3.Procedures เป็นเกมกระดานที่ใช้การทอยลูกเต๋าและดวงในการดำเนินเกม
4.Rules กฏเกณฑ์มากมายจนเหมือนกับจำกัดอายุผู้เล่นไปในตัว สมัยเด็กตอนที่เล่นกันก็เล่นได้แต่รู้สึกว่าเข้าใจเกมน้อยกว่าตอนเล่นในคลาสมาก กฏเกณฑ์ต่างๆทำได้ซับซ้อนและจำลองสถานการณ์ต่างๆลงมาได้ใกล้เคียงความเป็นจริงมาก
5.Resource หลักๆคือการจัดการเงินสดและที่ดินที่ครองครองอยู่ให้ผลิดอกออกผลและเกิดประโยชน์สูงสุด
6.conflicts การแย่งกันซื้อขายที่ดินและต่อรองกันเพื่อเป้าหมายการเป็น Monopoly ของเกม
7.boundaries เฉพาะบนกระดานเท่านั้น
8.outcome ผู้เล่น 1 คนเป็น Monopoly ที่เหลือล้มละลาย (ธนาคารไม่เกี่ยวข้อง)

ให้นักเรียนไปหาเกมที่นักเรียนชอบ เขียนออกมาว่าอะไรที่นักเรียนคิดว่าทำให้เกมนี้ดี

ชื่อเกม Disgaea 1&2

แนวเกม Turn-Base Strategy

หากใครเคยเล่นเกมแนวนี้คงเคยรู้จักเกม Final Fantasy Tactic ของเครื่อง PS ซึ่งเป็นเกมที่เรียกได้ว่าเป็น

ตำนานของเกมแนวนี้เลยก็ว่าได้ และก็อีกนั่นแหละหากใครเล่นเกมแนวนี้แล้วอาจเคยมีความคิดว่าตรงนี้น่าจะเป็นแบบนี้

นะตรงนั้นน่าจะมีแบบนี้เพิ่มอีกหน่อยเกมน่าจะสนุกขึ้น เช่นตัวละครไม่น่าจะมีเลเวลเต็มที่ 99 เลยยังอยากเล่นต่ออีก เป็นต้น

เกม Disgaea นั้นได้แก้ไขทุกอย่างไว้ให้คุณแล้ว อันดับแรกเลเวลสูงสุดของตัวละครในเกมนี้คือ 9999 (เล่นกันให้ตายไปข้างนึง)

เนื้อหาของเกมสร้างได้แปลกแหวกแนวโดยรวมจะเกี่ยวข้องกับ จักรวาลซึ่งมีผู้ปกครองสูงสุด Overlord อยู่หลายคน

ซึ่งตัวเอกของแต่ละภาคจะไม่เกี่ยวข้องกันแต่เมื่อเล่นไปกลางๆเรื่องมักจะมีเนื้อหาจากภาคเก่ามาคาบเกี่ยวบ่อยๆ

คาร์แรคเตอร์ของเกมออกแบบได้สวยงามมีบุคลิกชัดเจน เล่นได้สนุกสนานและนานมากๆกว่าจะจบซักภาคหนึ่ง

สรุป

เป็นเกมที่ดีมากเกมหนึ่งอาจมีปัญหาในเรื่องกราฟฟิคที่ไม่สวยงามเพียงพอต่อความต้องการในปัจจุบัน แต่ก็ได้ความซับซ้อนลึกซึ้ง

ของเกมมาทดแทน ซึ่งกฏการเล่นต่างๆอาจมีความซับซ้อนเกินไปจนต้องใช้เวลาเรียนรู้พอสมควรแต่ก็คุ้มค่าที่ได้ทดลอง

วันจันทร์ 13 พ.ย. 49

การบ้าน

ให้นักเรียนไปหาเกมที่นักเรียนคิดว่าแย่ เขียนออกมาว่าอะไรที่นักเรียนคิดว่าทำให้มันแย่

เกมชื่อ Venus & Braves

แนวเกม Stragtegy

จริงๆแล้วเกมนี้ไม่ได้แย่อะไรเลยเพียงแต่เปนเกมที่มีเนื้อหาเป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมดที่มีเนื้อหาน่าสนใจมากจนผม

ตัดสินใจเลิกซื้อเกมภาคภาษาญี่ปุ่นไปเลย เนื่องจากความเสียดายที่ไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาที่ซับซ้อนของ

เกมได้ ตัวเกมเปนเรื่องราวซึ่งมีตัวเอกที่สามารถมีอายุได้ถึง 999 ปี และต้องเดินทางในที่ต่างๆท่ามกลาง

ยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปเราต้องค้นหาเพื่อนๆมาร่วมสู้รบซึ่งเพื่อนๆจะมีอายุแบบปกติคือประมาณ 60 ปี

ก็ปลดเกษียณ

ระบบของเกมจะคล้ายกับเกม Orge Battle3 ของเครื่องนินเทนโด 64 คือเป็นตาราง 9x9 ช่อง

ให้เราจัดวางตัวละครต่างๆลงในช่องซึ่งจำกัดไว้ 4 ตัว นักรบก็ไว้ด้านหน้า นักเวทก็ไว้ด้านหลังที่ตลกคือเมื่อ

ผ่านไป 1 Turn ตัวละครทั้งหมดจะต้องเขยิบมาด้านหน้า 1 ช่องตัวที่อยู่หน้าสุดแล้วจะไปต่อท้ายแถว

แทนนับเป็นระบบการเล่นที่น่าสนใจมากเนื่องจากไม่สามารถซ่อนนักเวทไว้ด้านหลังตลอดไปได้ทำให้ต้อง

วางแผนทุกๆเทิร์นไป

สรุป

หลังจากได้อ่านแนวทางการเล่นและเนื้อเรื่องคร่าวๆแล้วบางคนคงคิดแบบผมว่า"ทำไมเกมมันถึงไม่มี

ภาคภาษาอังกฤษ(ว่ะ) เลยเล่นไม่รู้เรื่องกันพอดี"ผมได้พยายามฝืนเล่นโดยให้บุพการีช่วยอ่านตัวอักษรคันจิ

ที่บางครั้งจะเขียนเหมือนตัวอักษรจีนกลางแต่แล้วผมก็ทนไม่ไหวต้องเลิกเล่นไปกลางคันดังนั้นสิ่งที่คิดว่ามันแย่คือ

เกมมันใช้ภาษาไม่เหมาะกับการให้ผมเล่นเอาซะเลย(-___-")